Bazen ipliğin nakışında görüyorumAyağa kalk ve taş parçaları gibi kırbaçlaSanatın tozuKapalı perdeler ve yüzler gölgelendiğindeYağmur yağmaya başlar, ağzımın yanında ölü ağaçlar ve boğuk seslerTaşla konuş ki avlulardaki suyun rengini içelimVe kırmızı şarapların şerefineVe yalnız mezarların solgun saçları için narin bir ağıt, Yoklardı ve nefes almıyorlardıHer görüntüyü kesen aynadaki yansımanın sonsuzluğuVe parmak uçlarındaBir kuşun mezarındaki ot […]

Buzun rengi.. — SaphilopeS