Ir para o conteúdo

anisio nogueira

Tela cheia

BLOG DO ANISIO

3 de Abril de 2011, 21:00 , por Desconhecido - | No one following this article yet.

Grande numero – Wisława Szymborska

6 de Maio de 2017, 15:42, por O LADO ESCURO DA LUA

Poesia in Rete

Quattro miliardi di uomini su questa terra,
ma la mia immaginazione è uguale a prima.
Se la cava male con i grandi numeri.
Continua a commuoverla la singolarità.
Svolazza nel buio come la luce d’una pila,
illumina solo i primi visi che capitano,
mentre il resto se ne va nel non visto,
nel non pensato, nel non rimpianto.
Ma questo neanche Dante potrebbe impedirlo.
E figuriamoci quando non lo si è.
Anche se tutte le Muse venissero a me.

Non omnis moriar — un cruccio precoce.
Ma vivo intera? E questo può bastare?
Non è mai bastato, e tanto meno adesso.
Scelgo scartando, perché non c’è altro modo,
ma quello che scarto è più numeroso,
è più denso, più esigente che mai.
A costo di perdite indicibili — una poesiola, un sospiro.

Alla chiamata tonante rispondo con un sussurro.
Non dirò di quante cose taccio.
Un topo ai piedi della…

Ver o post original 274 mais palavras




Hazlo

6 de Maio de 2017, 15:41, por O LADO ESCURO DA LUA

Letras & Poesía

Enamórate de alguien que escriba. Llámalo poeta o prosista; deja que te incite con versos o párrafos.

Enamórate de esas extrañas personas; seres infelices que apaciguan su soledad con textos que son incomprensibles para los que no saben sentir.

Hablo de seres llenos de vocación y talento que se estremecen cada vez que cogen un bolígrafo y se sumergen al abismo del papel, logrando un punto de intimidad inconcebible para quien tiene miedo de encontrarse consigo mismo.

Sí, me refiero a esas maravillosas criaturas hechas de palabras que nunca encuentran su punto y final.

Enamórate de un poeta que te escriba versos que te calienten en las noches de enero, enamórate de un prosista que con sus letras logre que los escalofríos recorran tu espalda las noches de agosto.

Entrégale ese amor magullado que el pasado se encargó de deteriorar; entrégale todos y cada uno de los parches que utilizas…

Ver o post original 172 mais palavras




Magnolia drawing

6 de Maio de 2017, 15:40, por O LADO ESCURO DA LUA

Annas Art - FärgaregårdsAnna

A quick ipad drawing of one of the Magnolia blooms I told you about in a previous post. I want to do a proper painting of it too, but right now I’m working on my painting for Trosa Spring exhibition and I have to be sure that painting will be ready in time.

So every free awake hour I try to give the painting. That means being away from you a lot more than I wish to. Just look at this


The last two days I have been away from wp very much. I miss you but will be back. I wanna show you my painting that I’m working on, but you will have to wait til exhibition opening later on in May.

It’s a good one, I hope, so please be patient and wait if you want to see what I’m working on. I think I’m gonna call it…

Ver o post original 44 mais palavras




Voto no bico de pena

6 de Maio de 2017, 12:52, por O LADO ESCURO DA LUA

Brasil de Longe

José Horta Manzano

Você sabia?

É difícil dizer se os brasileiros sabem ou não votar. Taí um conceito de geometria variável. Quando elegem candidato que nos é simpático, concordamos que, sim, amadureceram e aprenderam a votar. Ao contrário, quando votam maciçamente em quem não nos agrada, afirmamos que são todos ignaros, atrasados, que ainda vivem na Idade da Pedra Lascada. Como vemos, a etiqueta de «bom eleitor» é elástica.

No Brasil, antes de 1932, votava-se no bico de pena. O voto não era secreto. Cada eleitor escrevia o nome do candidato preferido num grande livro e assinava ao lado, à vista de todos. Há que reconhecer que a transparência era absoluta, o que praticamente impossibilitava fraude na apuração. Em caso de litígio, lá estava o livro com o nome de cada votante seguido pelo do candidato escolhido. Se necessário, bastava recontar.

Por seu lado, num Brasil ainda mais estratificado…

Ver o post original 405 mais palavras




Theresa May And The Poor~by Neil Perry

6 de Maio de 2017, 12:48, por O LADO ESCURO DA LUA

OUR POETRY CORNER

Theresa May And The Poor

Unable to face the music
She walks in dodgy shoes,
Unable to face the public
She thinks she’ll never lose,

Because she is the PM
She thinks she’s got it made;
Its always us and them
From her whose overpaid,

She’s puffed up in her power –
Believes she’ll never fall,
Inside her ivory tower
She thinks she’s over all

The muddled headed people
She doesn’t think much off,
She only loves the Tories
Because they’re smooth, not rough,

And smarmy in their dealing,
As dodgy as they are
She loves them, yes she loves them,
But for us she does not care.

Ver o post original




Posts do blog

anisio nogueira

Estatísticas para anisio luiz nogueira filho

  • 13 usuários
  • 0 tags
  • 0 comentários

Leitor de feed

Posts do blog